| |
| |
|
امروز در اغلب محافل علمي و سياست گذاري كشورهاي مختلف، اين ديدگاه حاكم است كه توسعه صنعتي و فناوري نيازمند شكل گيري يك نظام ملي است كه شامل سطوح مختلف سياست گذاري، علمي و تحقيقاتي، پشتيباني و مديريتي (بازار) مي شود. در اين بين «خدمات اطلاعات فناوري» كه به معني ارائه ي مداوم كالاي «اطلاعات» مرتبط با فناوري در سطح يا يك منطقه يا يك صنعت به مشتريان است، از جايگاه ويژه اي برخوردار مي باشد. به طوري كه مراكز خدمات فناوري امروزه به يكي از نهادهاي كليدي در توسعه ي صنعتي و فناوري تبديل شده است. اطلاعات فناوري بيشتر متوجه بعد بازار (تقاضا) است و به نيازهاي واقعي جامعه معطوف است؛ لذا از آنجا كه اطلاعات فناوري معمولاً جنبه هاي فني- اقتصادي صنعت را تحت پوشش قرار مي دهد، در جهت گيري فعاليت ها و روندهاي صنعت و تجارت و همچنين سياست ها و برنامه هاي توسعه ي فناوري نقش بسزايي خواهد داشت. كليه ي فعاليت هاي نامبرده شده در حيطه ي تازه ترين پارادايم اقتصادي جهان كه همان «مديريت دانايي و دانش» است، مي گنجد. اين حوزه كه بيش از توليد دانش بر مديريت آن ( كه البته مديريت توليد دانش هم جزيي از آن مي باشد) تكيه دارد، امروزه به يكي از چالش برانگيزترين حوزه هاي كسب و كار جهاني تبديل گشته است.
| |
|
|
|
| |
|